Kasteel Cirey in de 20e eeuw

In 1892 werd Château de Cirey verworven door Armand Viellard, een belangrijke industrieel in de regio Belfort. Vijf jaar later trouwde zijn dochter Berthe Viellard met burggraaf Jean-Hugues de Salignac-Fénelon en bracht Château de Cirey mee als bruidsschat, waarmee het landgoed in handen kwam van de familie Salignac-Fénelon.

Jean-Hugues de Salignac Fénelon koos voor een militaire carrière en werd officier in het 1e Dragondersregiment. Tegelijkertijd betrad hij de politiek en werd hij verkozen tot lid van de Algemene Raad en vervolgens, in 1898, tot lid van de Nationale Vergadering namens de regio Haute-Saône. Onder zijn leiding onderging het kasteel verschillende transformaties, met name aan de noordvleugel. Binnen werden de tussenverdiepingen verwijderd om de hoogte van de kamers te vergroten. Aan de buitenkant werden de gevels verfraaid met nieuwe dakkapellen, een wachttoren op de noordhoek en een keizerlijke koepel met een lantaarn bovenop de traptoren.

Op 17 september 1913 overleed burggraaf Jean-Hugues de Salignac-Fénelon op het Château de Cirey. Zijn vrouw, Berthe, nam vervolgens het beheer van het landgoed over, aangezien hun kinderen nog te jong waren. Zij hield toezicht op het onderhoud van het landgoed tot haar dood in 1946.

Het kasteel ging vervolgens over op hun zoon, graaf Jean de Salignac-Fénelon, die het landgoed samen met zijn vrouw Simone Azaria bleef beheren.

Na het overlijden van Jean in 1965 werd hun zoon, graaf Hugues de Salignac-Fénelon, eigenaar van het kasteel. Samen met zijn vrouw, Alix de Mougins-Roquefort, nam hij een cruciale beslissing voor de toekomst van het kasteel: Cirey openstellen voor het publiek om bij te dragen aan het onderhoud en de conservering ervan. Dit initiatief markeerde het begin van een nieuw tijdperk voor het kasteel, waarin de overdracht van erfgoed gepaard gaat met openstelling voor het publiek, waardoor de continuïteit van deze historisch belangrijke plek tot op de dag van vandaag gewaarborgd is.